De belangrijkste bijwerkingen van GLP-1’s

Gesprekken over afslankmedicatie gaan vaak over de resultaten: afvallen, minder denken aan eten en minder gezondheidsrisico’s. Dat klopt allemaal, maar een belangrijk deel van het verhaal ontbreekt vaak: de vervelende bijwerkingen die deze afslankmedicatie kan veroorzaken. Hoewel ze niet bij iedereen voorkomen, zijn dit enkele van de mogelijke bijwerkingen van GLP-1’s. Ontdek hoe je ze wat kan verlichten, zodat de voordelen echt opwegen tegen de nadelen.

De bijwerkingen van GLP-1’s hebben meestal te maken met het maag-darmstelsel, omdat deze medicatie de darmhormonen beïnvloedt.

Misselijkheid is de meest voorkomende bijwerking en treft tot 50% van degenen die GLP-1’s gebruiken. Andere veelvoorkomende bijwerkingen zijn constipatie, diarree, buikpijn en een opgeblazen gevoel. Onderzoek wijst uit dat dit kan komen doordat het langer duurt voordat de maag wordt geleegd.

Het goede nieuws is dat deze bijwerkingen meestal mild zijn en niet lang aanhouden, zegt dr. Sarah Fishman, hoogleraar geneeskunde, endocrinologie, diabetes en botziekten aan de Icahn School of Medicine at Mount Sinai in New York. Ze treden vooral op aan het begin van de behandeling of tijdens het geleidelijk verhogen van de dosis. “Ze verdwijnen meestal binnen een paar dagen na de injectie en binnen enkele weken bij langdurig gebruik”, aldus Fishman.

Hoewel zeldzaam (minder dan 2%), kunnen sommige mensen die GLP-1’s gebruiken last krijgen van galstenen. Dit zijn verharde afzettingen van spijsverteringsvloeistof die zich in de galblaas vormen. Dit komt waarschijnlijk doordat GLP-1-agonisten het legen van de galblaas kunnen vertragen.

“Als iemand met ernstig overgewicht heel snel afvalt, kan dit het risico op galstenen verhogen”, zegt dr. Peter Vash, endocrinoloog en specialist in obesitasgeneeskunde in Los Angeles. Bij een gewichtsverlies van meer dan 1,5 kg per week kan het risico iets stijgen. In zeldzame gevallen kan dit alvleesklierontsteking veroorzaken, wat kan leiden tot complicaties als het niet wordt behandeld. “Maar“, zegt Vash, “dat is een heel zeldzame bijwerking.”

Mocht je iets hebben gehoord over een verhoogd risico op schildklierkanker, dan hoef je je daar niet direct zorgen over te maken: “Er is theoretisch een verhoogd risico op medullaire schildklierkanker, maar het is onduidelijk hoe groot dit risico bij mensen daadwerkelijk is”, zegt Fishman. Net als Vash benadrukt ze dat dit alleen bij dieren is onderzocht.

Veel bijwerkingen verdwijnen na verloop van tijd, zodra je lichaam aan de medicatie gewend raakt. Ondertussen kan je ze vaak verlichten:

• Misselijkheid en braken: drink gemberthee, een natuurlijk middel. Je arts kan ook tijdelijk een geneesmiddel voorschrijven tegen misselijkheid en braken, totdat je lichaam aan de medicatie gewend is.

• Constipatie: drink meer water, neem eventueel een vezelsupplement of gebruik een mild osmotisch laxeermiddel.

• Diarree: beperk voeding met veel suiker en vetten, drink voldoende water, vermijd zuivel en vezelrijke voedingsmiddelen. Loperamide (Imodium) kan ook helpen.

De informatie in dit artikel is uitsluitend bedoeld voor algemene informatiedoeleinden en vormt geen gepersonaliseerd medisch advies, diagnose of behandeling. Het is geen vervanging voor professioneel medisch advies van een gekwalificeerde zorgverlener. Raadpleeg altijd je arts of een andere bevoegde zorgprofessional bij vragen over je gezondheid, een medische aandoening of behandelopties.